Hoe maak je kindermishandeling bespreekbaar in tijden van corona?


De politie en instellingen als Veilig Thuis melden dat het aantal kindermishandelingen toeneemt. Dat is begrijpelijk: als je als ouder thuis moet werken, de kinderen moet helpen met schoolwerk en ook nog eens de gebruikelijke huishoudelijke taken moet verrichten kan ik me voorstellen dat je soms de kinderen weleens achter het behang wilt plakken en soms nog wel eens meer dan dat. Dat speelt natuurlijk helemaal als je klein behuisd bent en geen fatsoenlijke buitenruimte hebt waar de kinderen kunnen spelen en jij even bij kan komen van de stress. Want stress is de voornaamste oorzaak van mishandeling.

In trainingen geef ik daarom ook altijd aan dat je je goed in de positie van de ouder(s) moet verplaatsen. Niet alleen de kinderen, ook veel van de mishandelende ouders hebben het niet makkelijk. Zij hebben het vaak ook moeilijk met hun eigen gedrag, dat soms ook nog eens samen gaat met bijvoorbeeld overmatig drank gebruik. Zij zullen dat alleen niet makkelijk toegeven. Het is daarom belangrijk om aan te geven dat je er bent om niet alleen de kinderen maar ook de ouder(s) te helpen en dat je er niet bent om te bestraffen.

Het bespreekbaar maken van het mishandelende gedrag van de ouder(s) bij kinderen is lastig. Kinderen zijn namelijk erg loyaal. Zij zullen niet zo snel zeggen dat ze een rot vader of rot moeder hebben. Ze zullen dat zeker niet tegen vreemden zeggen, want wat zijn de consequenties?

Je kunt moeilijk vragen ‘Wat vind je van je vader?’ of ‘Slaat je vader je wel eens?’. Grote kans dat het kind niets of nee zegt. Je zult dit op een indirecte manier bespreekbaar moeten maken. In de training teken ik vaak de eettafel om te achterhalen wat de manier is waarop men in een gezin met elkaar omgaat. Daarbij komen vragen aan de orde als: Wat hebben jullie gisteren gegeten, wie heeft dat gemaakt en wat gebeurt er als jij het niet lust? Ik teken dan ook de borden, het eten en dergelijke. Alleen niet altijd eet men aan de tafel, vaak wordt er op de bank voor de televisie gegeten. 

Een andere, indirecte manier om het gezinsleven bespreekbaar te maken is door een eenvoudig model van de woning van het kind te maken (zie als voorbeeld: https://youtu.be/HUDp_gUb7c4). En dan vragen te stellen over wie waar slaapt, wie er in de keuken staat, wie waar zit bij het tv-kijken en wie bepaalt waar er naar gekeken wordt, waar het huiswerk gemaakt wordt, wie helpt en dergelijke. Maak het concreet door bijvoorbeeld te vragen hoe dat gisteren was.

 


16-04-2020

Nieuwsbrief


Selecteer uw interessegebied: