Oplossingsgericht werken in tijden van Corona


Een tijd als deze, waarin we als samenleving en als individuen worden geconfronteerd met een situatie die zich zelden voordoet, vraagt om onorthodox nadenken en handelen. Dit vraagt om oplossingen bedenken 2.0 zou je kunnen zeggen.

 

Ik sprak vanochtend een kennis die twee kinderen heeft met een beperking. En die nu beide thuis zijn, omdat ze niet naar de school en de opvang kunnen. Een van beide was bij de ontmoeting, een aardige puber met het syndroom van Down. Ik vroeg haar hoe ze deze situatie met alle (Corona)perikelen hanteert. Ze vertelde iets over hoe ze toch wel oplossingen zoekt en vindt. Het element dat dit nu gewoon móét, dat ze geen andere keus heeft, speelde duidelijk mee; dat was aan haar mimiek te zien en in haar stem te horen. Daarbij leek mee te spelen dat ze daarom accepteert dat er geen ideale oplossing is en dat het gewoon lastig is, maar wel te doen.

Dit deed me nadenken over hoe oplossingsgericht denken en werken nu zou kunnen werken in deze rare tijd. De Oplossingsgerichte werkwijze zet mensen aan tot een verdiepte (creatieve) denkwijze. Zodat ze dieper in zichzelf gaan zoeken naar ideeën en mogelijkheden, die ze in eerste instantie niet zelf bedenken. Zoiets vraagt wat tijd en soms aansporing.

'Zoiets als dit heb ik nog niet eerder meegemaakt.'
De Oplossingsgerichte vraag: 'Hoe heb je eerder een dergelijke situatie aangepakt?', zou als antwoord kunnen krijgen: 'zoiets als dit heb ik nog niet eerder mee gemaakt'. Dezelfde vraag in een wat andere vorm gieten, kan dan beter passen. Bijvoorbeeld: 'Hoe heb je eerder een ingewikkelde situatie, die vroeg om ongewone oplossingen, aangepakt?' Of: 'Heb je eerder een situatie meegemaakt waarbij de oplossingen niet makkelijk te vinden waren of waarin je het even niet meer wist? Hoe heb je die toen aangepakt?' Een heel andere vraag zou kunnen zijn: ‘Wie zou je hierbij kunnen helpen?’ ‘En wie nog meer?’ ‘Op welke manier?’ ‘En hoe nog meer?’

Vaak is een eerste reactie: ‘Ik weet het niet’. De kunst is dan gewoon te wachten. Na een tijdje kan je de vraag in een andere vorm herhalen. En – na een rustige pauze - nog eens. Bijna altijd gaan mensen op den duur vertellen over andere lastige situaties die aanleiding geven voor doorvragen over hoe ze die hebben gehanteerd. Of ze komen gewoon zelf al op goede ideeën terwijl ze vertellen. Onze denkprocessen gaan veel sneller dan dat we kunnen praten.

Het (her)vinden van veerkracht
Mensen kunnen zichzelf en elkaar verrassen. Dat bleek vanochtend weer uit wat deze kennis me vertelde. Oplossingsgericht werken en denken gaat overigens niet alleen om het bedenken van oplossingen. Het gaat om veel meer. Het gaat over het (her)vinden van allerléi vormen van veerkracht: anderen in je netwerk die kunnen helpen, elkáár ondersteunen of op ideeën brengen, volhouden, accepteren dat iets moeilijker is, accepteren dat er geen ideale oplossing is en daardoor rustiger kunnen blijven of optimistischer, ontdekken dat je zoiets lastigs kan hanteren waardoor je zelfvertrouwen groeit, ontdekken hoe het voelt om samen te zijn/werken wat kracht geeft enzovoort.

Het was me vanochtend duidelijk dat deze kennis haar eigen oplossend vermogen flink had aangesproken. Ik hoefde geen enkele vraag te stellen. En ik voelde veel respect voor haar.

Auteur: Herman Prüst

Herman Prüst geeft samen met Frank van der Heijden het webinar Basisworkshop Oplossingsgericht werken in tijden van Corona

& de training Oplossingsgericht werken voor jeugdhulpverleners bij Logavak.


19-03-2020

Nieuwsbrief


Selecteer uw interessegebied: